با عرض تسليت مجدد بابت در گذشت استاد وارطان ذاكاريان از كوهنوردان برجسته و مربي پيشكسوت جامعه كوهنوردي كشور و آرزوي صبر وشكيبايي براي  بازماندگان آن مرحوم ، مختصري از فعاليتهاي ايشان بزبان خودشان را به نقل از فصل نامه شماره 57 كوه بازگو مي نمائيم.

من وارطان ذاكاريان متولد 1318 ميباشم .در سال 1344 پس از اتمام تحصيلات و گذراندن دوره هاي آموزشي پيشرفته در كشورهاي خارج تدريس را در نيروي هوايي مركز آموزش هواشناسي آغاز كردم وهنوز هم كه چهل سال از آن روز ميگذرد در دانشكده هاي نيروي هوايي، مركز آموزش هوا شناسي،.دانشكده هوايي كشوري، هوا نيروز، مركز آموزش خلباني و بخش خصوصي تدريس ميكنم. 15 سال بيشتر نداشتم كه صعود قله توچال را به  همراه دوستان دبيرستاني مزه مزه كردم. چقدر شيرين و دلچسب بود روز 26 مرداد سال 1333 كه طعم نا متناهي اين موفقيت را چشيدم. به طوري كه هنوز بعد  از 55 سال لحظه لحظه اش در ذهن و جانم باقي است.در شهريور سال 1341 با گروه سكادنا به سرپرستي آقاي كرلو و دوستان ديگر : برادران احمدي ،  ميربابا و نوايي راهي دماوند شديم .8 سال از صعود من به توجال گذشته تود و در اين سال ها قله هاي بسياري را صعود كرده ودر كسب تجربه كوشيدم. براي صعود قله دماوند سه روز وقت لازم بود .در 13 بهمن 1334 طي حكمي از سوي زنده ياد استاد رفعتي افشار، رياست فدراسيون كوهنوردي وقت به عضويت كميته تبليغات در آمدم و از آن زمان رسماً در فدراسيون كوهنوردي شروع به فعاليت نمودم . در سال 1345 دوره مربي گري امداد و نجات كوهستان را زير نظر پيتر هابلر كه از مربيان و كوهنوردان برجسته اتريش  بود گذراندم . در سال 1346 طي حكمي به سر پرستي كميته  صعودهاي برون مرزي انتخات شدم و در تمام مدتي كه با فدراسيون همكاري داشتم در حد توان كوشش نمودم تا به نحو احسن كارها را سامان داده و پيش ببرم وضمنا قدر دان كساني باشم كه مرا به اشكال مختلف ياري نموده اند .در سال 1352 حكم مربيگري گرفتم در سال 1385 مربيگري درجه يك و سپس حكم مربيگري پيش كسوتي را دريافت نمودم . در سال 1370 ودر زمان مهندس فياض سرپرست روابط بين الملل فدراسيون كوهنوردي بودم و در اين سال اولين دوره مربيگري سنگ نوردي با حضور مربي خارجي آلن بنر در مدت پانزده روز در بند يخچال بر گزار شد. از ديگر كارهايي كه انجام شد مكاتبات اوليه براي حضور در اردوهاي هيماليا نوردي بود كه انجامپذيرفت و آقايان اولنج و عباس جعفري در آن شركت كردند .در آن زمان ايران در عضويت سازمان UIAA  نبود. از همان زمان مكاتبات اوليه براي عضويت آغاز شد در زمان آقاي آقاجاني به عضويت آن در آمديم در دو دوره رياست آقاجاني در فدراسين فعاليت داشتم و شاهد فعاليت ايشان بودم در اينحا بر خود فرض ميدانم كه از دوران رياست ايشان در فدراسيون كوهنوردي به عنوان دوران درخشان و پر بار يادي كرده باشم . كوهنوردي راه رسم زندگي درست به من آموخت چگونه با طبيعت دوست باشم و با آن زندگي كنم . آموخت كه همه را دوست داشته باشم  وبراي دوستانم ارزش قايل شوم در طول زندگي ام دوستان خوبي داشته ام كه در زندكي ورزشي و اجتماعي ام تاثير گذار بوده اند . و اما از همه مهم تر توصيه اي دارم به دولت مردان، جوانان اين مرز وبوم سرمايه هاي پايان ناپذيري هستند كه چنان چه براي آنان سرمايه گذاري شود از هر جهت آينده كشور را تضمين مي نمايد. هر كسي در هر جايگاهي موظف است به برنامه ريزي پرداخته و در اين راستا تلاش نمايد .

ابراهيم فرجي پور